"Vochtplekken ruiken naar mijn oma"

 

"Een druilerige zomerdag sta ik te zwoegen in een loods ergens in de buurt van Leeuwarden. Drie dagen aan festival stof en zweet kleeft aan mijn hoofd, tot er een vage geur, die niet te beschrijven is, mijn neus binnendringt. In een fractie van een seconde bevind ik mij weer in de kantine van de universiteit in Amerika. Ik zie waar ik sta, wat ik aan heb, de kleur van de muren, het vieze grijzige tapijt en ik kan zowat het gesprek volgen van een groepje studenten dat iets verderop staat. Het is bijna tastbaar. Maar voor ik er erg in heb sta ik weer tussen de stoelen en bankjes die zorgvuldig aan de zijkanten van de loods staan opgestapeld, met beide benen op de grond."

 

 

Tijdens mijn afstuderen onderzocht ik de relatie tussen geur en herinnering en hoe ik mijn positie als ontwerper kan inzetten om iets ongrijpbaars te visualiseren. De expositie kreeg vorm door observaties uit mijn omgeving en persoonlijke ervaringen, om te zetten naar taal en beeld en daarop te reflecteren. Binnen dit proces speelt de poëtische kracht van geur en tekst een grote rol.

 

   "citroen — caravan"

Mijn ouders hadden ooit een caravan gekocht waarmee wij met de hele familie  op vakantie gingen naar Frankrijk (typisch). Ik was toen nog vrij jong,  dus op vakantie gaan was voor mij een  big deal.

 

Deze caravan kwam met een standaard uitrusting als bestek, tupperware en schoonmaak spullen. Mijn ouders   hebben uiteindelijk de caravan weer  weg gedaan, maar die spullen staan nog altijd op zolder.

 

Eigenlijk hadden al die spullen wel de associatie met die caravan, maar de hand zeep met citroen geur in het bijzonder. Toen een aantal jaren geleden mijn moeder die zelfde zeep in de keuken had staan, dacht ik meteen terug aan die caravan en de vakanties in Frankrijk.

   "keukenkastje — denemarken"

Jaren achtereen was Denemarken onze vakantiebestemming. Toen de kinderen nog klein waren gingen we iedere zomer. We huurden dan een huisje dicht bij het strand. Naast deze vakanties ging ik ook nog één of twee keer per jaar vissen in Denemarken. Dan huurden wij zo’n zelfde huisje.

 

Na jaren zo’n huisje tijdelijk bewoond te hebben, kwam ik er achter dat er een verschil zat tussen design Denemarken en vakantiehuisjes Denemarken. De klok was letterlijk en figuurlijk in de jaren 70 stil blijven staan. De jaren van donker-houten interieur, lompe meubelen, salontafels ingelegd met keramische tegels en massief houten keukens, met keukenkastjes die niet heel vaak meer geopend werden. Het was een reservoir voor geurtjes. Muf, bedompt, houtig. Moeilijk te beschrijven maar wel heel markant.

 

Soms ervaar ik de geur ook op andere plekken en daar is dan direct Denemarken. Beelden van strand, zee, zomeravonden, vuurtjes en zonneblonde haren schieten in een flits voorbij.

   "telegraaf — vruchtwater"

Bij het begin van de geboorte van mijn zoon, moest ik van de verloskundige wat vruchtwater opvangen, om te zien of het helder was. Ik vond het zelf meer op aspergesoep lijken, maar dat is hoe het er blijkbaar uit hoorde te zien.

 

Een paar dagen na de geboorte pakte ik de Telegraaf van de deurmat en rook de verse inkt. Op de een of andere manier rook dat precies zoals het vruchtwater.

 

Alleen de Telegraaf die vers van de pers komt ruikt zo. Nog altijd.

   "Geur — Film — Poëzie"

   "Geur — Aantrekking van achter je scherm"

   "Hoe ruikt die stoeptegel die daar al 3 jaar ligt?"

 

   "Let me inhale you"

 

   "Wat ruik je spontaan"

 

   "Comic Sans stinkt naar m'n ex"

 

   "Metaal is op zichzelf al een smaak"

 

   "I smell like a 19th century prostitute"

   "Hoe ruikt een fietsstuur?"

 

   "Kevin wil zijn moeder ruilen voor cinnamon rolls"

 

   "Ik drink ruik om te vergeten"

 

   "Dit is ziekenhuis in een flesje"

 

   "Lekker die geur van dood en verderf"

 

   "You smell like Skittles, can I taste the rainbow?"

   "Geur — Scriptie"

Lees volledige scriptie hier

^^^

Sanne Smelt © 2018